Reisverslag Gerrit Talens

 

Dag 1. 16-05-2002. donderdag 

 

Om 02.34 uur loopt de wekker af. Normaal dag ritueel word plm. 3 uur vervroegd ik neem een banaan in de hand en laat de hond uit deze merk dat het vreemd is om op deze tijd te worden uitgelaten. Paula en Han zitten intussen koffie te drinken. Om 03.30 uur mijn reisgenoot halen deze staat zoals een adjudant B.D betaamt al te wachtten. Afscheid nemen van zoon lief hoeft niet deze ligt nog te slapen is bovendien gisteravond al afscheid van genomen. We rijden in 2 uur naar Schiphol het is mooi helder weer. Op de parkeerstrook wordt afscheid genomen van Paula en moeder de vrouw gedachten schieten door mij heen voor het eerst in 28 jaar zonder haar op vakantie dit doet wel iets met mij maar ik probeer niets te laten merken. De incheckbalie is snel gevonden we kunnen direct door lopen bij de overige balies is het wel erg druk. Bij de paspoort controle en de fouillering krijg ik het gevoel waar ik dagelijks mee word geconfronteerd, het afhankelijk zijn van de persoon die je controleert geef je een onheimlich gevoel mede doordat de detectie ook nog afgaat bij jou en niet bij Roel. We moeten nog ruim een uur wachtten we gaan nog maar een kop koffie halen. Om plm. 06.30 uur begeven wij ons naar gate B 18 dit is een takken end lopen wat is schiphol dan groot. Bij gate B 18 is het rustig er zitten slechts 2 personen te wachtten blijkt naderhand de familie Blom te zijn die ook voor de reis hebben geboekt. Het vliegtuig een Fokker 70 staat al te wachtten snel even een foto gemaakt de spanning loop nu op ik ga voor het eerst vliegen, gedachten schieten door mijn hoofd blijft dat ding wel hangen. Een grote groep Japanners staat luid schreeuwend te wachten zij moeten met hetzelfde toestel als waarmee wij naar Wenen zullen vliegen. Als de balie wordt bemand stromen alle passagiers allemaal tegelijk richting de slurf wij blijven geduldig op onze buurt wachten de plaatsen zijn immers gereserveerd. Om 07.20 lopen wij ook door de slurf naar het vliegtuig krijg niet het gevoel van wat ik had verwacht blijf ogenschijnlijk rustig. Tijdens het taxiŽn hoor ik van Roel hoe de start in zijn werk gaat om 08.16 uur komende de wielen los nadat de snelheid is opgelopen tot plm 280 km. Ik verneem hier weinig van tijdens het klimmen slaan mijn oren voor het eerst dicht later zal blijken dat dit niets voorstelt bij wat nog zou gaan komen. Even diep slikken en het gaat al weer. 1 Ĺ uur later landen we in Wenen snel even een sanitaire tussen stop en weer door een paspoort controle ook hier wordt ik geconfronteerd met het feit dat streng wordt gecontroleerd hier wordt ook van mij verwacht om plaats te nemen voor een extra controle van het paspoort dit zet mij wel aan het denken hoe het op het werk moet en kan. Snel door lopen we hebben maar weinig tijd ook hier moet er een heel eind worden gelopen. Opnieuw door een slurf en we nemen plaats in een AIRBUS 320 wat een lux ding is mijn eerste gedachten en met de ruimte valt het nog wel mee. We zitten jammer genoeg net boven een vleugel maar kunnen goed door een raam kijken het is prachtig weer en hebben goed zicht de zon staat groot aan de hemel. Er is veel drukte op het platform we zien onze koffers voorbij komen, hoe is het mogelijk dat dit meestal goed gaat wat een organisatie zijn mijn gedachten. Plm 3 Ĺ uur vliegen naar Moskou hoog boven de wolken vliegen we een ervaring zoals was verwacht. Tijdens het taxiŽn zie ik de vliegtuigen staan van Russische fabrikaat hoe zou het vlieg zijn in zo'n ding is wat bij bezig houd tot dat we stil staan. Er staat een lange rij mensen te wachten voor een paar hokken waarin een norse Russin zit in de aankomst hal hoelang zal het gaan duren. Er zijn meerdere balies waarvan er een is voor mensen uit rusland dit is te merken zij kunnen vrij vlot door lopen. Van een strenge controle blijkt weinig waar te zijn ik geef mijn paspoort af en wordt ingeschreven op een oude PC en sta vanaf nu geregistreerd bij de KGB zijn mijn gedachten. De dame achter het loket kijkt mij strak aan en kijkt of het wel dezelfde persoon is die in maart is aan gemeld is bij de ambassade. Ik zie mijn foto verschijnen op een beeldbuis gelukkig denk ik als ik mijn paspoort terug krijg en kan door lopen opzoek naar de koffers. Intussen heb ik gesproken met een leraar theologie een Amerikaan hij vroeg wat wij gingen doen in Rusland. Hij was met een groep leerlingen op weg naar diverse gevangenissen achter de Oeral om aldaar godswoord te verkondigen ( leek mij ook wel wat, het bezoeken van deze gevangenissen dan). Het andere laat ik liever over aan hen die hiervoor hebben gestudeerd. Het is even zoeken maar al snel zijn wij in het bezit van onze eigendommen. Door de douane is geen probleem wel moet er een formulier worden ingevuld waarvoor? geld en me name voor luxe artikelen. Later zal blijken dat dit een handeling is die voor wat mij betreft geen waarde heeft zal nog wel zijn gehandhaafd zijn vanuit de communistische gedachten gang. Al met al vielen deze controles erg mee zeker gezien de gedachten en denkbeelden die ik vooraf had bij een reis naar Rusland of terwijl ik vond ze eigenlijk wel vriendelijk. We moeten bij de uitgang wachten op onze gids NADJA een kleine Russin die vloeiend Nederlands spreekt zowel in de tegenwoordige als in de verledentijd blijkt ze te hebben geleerd van de wereld omroep. We staan nog niet buiten of het begint te regen en te regenen grote dikke druppen. De bus waarmee we naar het hotel zullen worden gebracht is vrij luxe de reis zou plm een Ĺ uur duren blijkt achteraf 2 uur te zijn. Onderweg is al veel te zien vooral de contrasten of je rijd in een Lada of in een Mercedes maar dan wel een 600 serie. Dit zijn de nieuwe Russen zo verteld Nadja. Moskou is een stad van plm. 8 miljoen inwoners + nog eens 4 miljoen illegalen waar maken wij ons druk om in Nederland. Het verkeer loopt helemaal vast in Moskou om de 100 meter staat een auto langs de weg met pech en dit is geen Mercedes. In de drukke straten staan geen verkeerslichten het lost zich zelf wel op.( het recht van de sterkste geld hier). Heel af en toe een fietser die waarschijnlijk levens moe is. Als we zijn gearriveerd bij het hotel moeten wij de paspoorten in leveren bij Nadja. We gaan nadat we de sleutel hebben gekregen naar onze kamer deze ligt op de 16 de verdieping van het hotel, het is een keurige kamer deze stamt uit 1980 blijkt later dit was ook te zien er was het een en ander aan gerestaureerd maar niets was hetzelfde gele tegels en groene tegels door elkaar jammer. Het uitzicht is prachtig Moskou bij nacht een mooie skyline. Het diner was eenvoudig was wel koud werd geserveerd in een zaal waarin iedereen hetzelfde werd voor geschoteld. Na het diner stond een rondtoer geplant maar hiervoor bleek het al te laat te zijn. Wij zochten elkaar op de groep was aangegroeid met 3 personen deze waren al drie dagen onderweg vanuit Sint Petersburg. Ieder gaat een beetje zijn eigen gang in dit in mens groot hotel er zijn allerlei verschillende drink gelegenheden. In een van de cafťs staat een TV aan met een Russisch GTST oid hier gaan we maar even zitten nemen wat te drinken een bier en een sinas kost hier 8 dollar. We genieten er maar van, Roel ziet het wel zitten met een van de twee dames achter de bar echter kontact leggen gaat allen maar als er iets wordt besteld helaas voor hem. Het is een drukke dag geweest en zoeken maar onze kamer op om te genieten van een goede nachtrust in een echt bed want voorlopig zal dit de laatste nacht zijn die we in bed gaan doorbrengen daar morgenavond de grote reis echt gaat beginnen. 

 

 

Dag twee. 17 05-2002. vrijdag 

 

We worden wakker om 05.30 uur met veel hoofdpijn nee wat pillen in en ga nog even liggen na verloop van tijd neemt de hoofdpijn af ik geniet van het mooie uitzicht. Even een douche genomen en om 08.30 uur aan het ontbijt tot onze verbazing bleek dit een ontbijt te zijn die zeer gevarieerd is. Van koud tot zelfs warm eten aardig beter dan het diner van gisteravond. Ter afsluiting van het ontbijt nog koffie met gebak dit staat te kust en te keur gedekt heerlijk. Om dit alles enig sinds te laten zakken maken we een rondgang rondom het hotel deze bestaat uit 5 complexen van ieder 23 verdiepingen het blijk het voormalig olympisch dorp te zijn dat is gebruik in 1980 tijdens de spelen. We verzamelen om 10.00 uur in de hal van het hotel zoals afgesproken met bagage voor degene die niet heet geboekt tot 22.00 uur in de avond wij wel kunnen dan nog een douche nemen voordat we op de trein gaan. Staan we als groep te wachten op een paar oude taarten deze hadden hun kamer niet tot 22.00 uur gereserveerd moesten dus hun bagage de gehele dag meeslepen waar het niet dat een van de metgezellen hen aanbood om de koffers zolang op hun kamer achter te laten ( hier zou hij nog spijt van krijgen). Maar de dames hadden toch mooi zo 25 gulden uitgespaard en wel op andermans kosten meeliften met het gemak. Met enig op onthoud van 45 minuten vertrekken we met de bus naar het centrum om vanaf daar met de metro te gaan. We worden naar het metro station gebracht door Nadja zij koopt kaarten a 50 roebel kun je de gehele dag op toeren als je maar niet het metro station verlaat. We bezoeken 8 metro stations de een nog mooier dan de ander alles marmer kroon luchters en mozaÔeken geweldige ervaring veel foto's gemaakt. Tijdens de ritten met de metro is het wel oppassen voor zakkenrollers dus ben je scherp aanwezig dit merken ook potentiŽle zakkenrollers deze hebben in de gaten dat er vandaag weinig valt te rollen bij deze toeristen en gaan dan ook snel over op een andere metro. Later op de dag wordt Roel alsnog gerold van zijn beurs door een horde kinderzigeuners hier heeft Roel geen weet van tot dat de kinderen 5 minuten later de beurs terug brengen natuurlijk leeg vol verbazing neemt Roel de beurs aan en realiseert zich dan pas dat het om zijn eigen gaat. We hadden de kinderen toch zo goed als mogelijk van ons afgetrapt maar toch. Tijdens een van de gangen naar een verdieping tussen twee stations gaan we met een roltrap van plm 100 meter hoog hier hangen allemaal kroonluchters denk hierbij aan Nederland waar dit alles blijkbaar niet meer kan vanwege het vandalisme. Wat kan alle toch mooi zijn als er een beetje respect is voor het oude. De metro ligt naar alle waarschijnlijkheid 100 meter diep men weet officieel niet hoe diep dit was en is blijkbaar nog altijd staats geheim. Tijdens de lunch die wordt gehouden op een soortement marktplaats welke is ingericht al waan je, je in het westen zelfs de prijzen zijn westers.Ook hier betaal je 6 dollar voor een kop koffie of wat daarop lijkt. Een gemiddelde Rus verdiend 100 dollar per maand dit is 3100 roebel. De huur van een huis wordt bepaald door het aantal vierkante meters dit is ongeveer 5 roebel per vierkante meter. De telefoon kosten zijn plm 70 roebel gas 60 roebel en water 40 roebel per maand. Vlees is daarin tegen erg duur een worst van 20 cm lang kost 60 roebel en een fles bron water van 5 liter kost op de markt 30 roebel in het hotel betaalde ik hiervoor omgerekend 180 roebel. Na de lunch wordt de rit voorgezet te voet op naar het Kremlin en het rode plein. Dit is een schitterende ervaring alles wat je hiervan kende was van TV alleen jammer dat het regende. Alles wat je ziet mag op de foto zelfs militairen laten zich fotograferen. Het plein is niet erg breed ik schat zo'n 80 meter braad de lengte is moeilijk te bepalen daar het eigelijk uit twee delen bestaat in het midden is een gebouw met hiervoor een man te paard blijk IWAN de vierde (verschrikkelijke te zijn). Op het plein bevind zich een kathedraal waarin een huwelijk wordt voltrokken we kijken mee door de spleten van de deuren maar mogen er niet in laat staan dat er wordt gefotografeerd het geen erg jammer is. Er staan veel gebouwen in de steigers wat erg jammer is voor de foto's Voor het bordes van de parade wat geheel uit marmer is opgetrokken en tevens dient als mausoleum voor Lenin waar voordat Lenin is bijgezet Stalin uit verwijderd is en is herbegraven naast dit gebouw. Hier zet ik adjudant BD Roel vol trots op de foto. We vervolgen onze weg naar het wereld beroemde warenhuis genaamd het GOEM dit warenhuis bestaat al meer dan 100 jaar en waar haast alleen westerse artikelen worden verkocht voor evenzo dure prijzen een paar schoenen kost hier 5000 roebel of meer. Het geen voor de doorsnee rus niet is te betalen. Op weg naar het KREMLIN wordt ons verteld dat alle tassen en foto apparatuur moet worden ingeleverd hiervoor werd 2 dollar berekend. Achteraf had ik gerust het toestel mee kunnen nemen er werd volop gefotografeerd hetgeen wel scherp in de gaten werd gehouden. Het KREMLIN is een schitterend gebouw met brede wegen waarop niet mag worden gelopen alleen op de zebra's is het mogelijk over te steken vanaf het trottoir. Doet men een stap buiten dit gebied wordt er gefloten door en militair en komt een man met hoed en lange regenjas aan gestormd en spreekt je vermaand toe. Op een van de terreinen ligt een enorme klok die naar schatting 200 ton weegt ook hier een enorm kanon welke prachtig is versierd met smeed werk deze is in opdracht van IWAN de verschrikkelijke gebouwd en weegt 40 ton en heeft kogels met een doorsnee van 1 meter. Het kanon heeft nooit dienst gedaan. Ook het monument van de oorlog 1941 tot 1945 wordt bewaakt door drie soldaten die stokstijf staan een uur per keer ze houden alles scherp in de gaten. Het is geen leven maar alles beter dan te worden opgeofferd in een oorlog als Afghanistan. Ook binnen het Kremlin ligt een mooie kathedraal helemaal van hout prachtige hout snij werken en schilderingen. Hierin werden diensten gehouden van soms dagen lang en alle aanwezigen moesten dan staan alleen IWAN de verschrikkelijke mocht zitten op een prachtige troon. Van fotograferen wilde men ook niet weten hier er werd echter volop gefilmd en gefotografeerd. Alle gebouwen waren opgetrokken met hoge muren deze deden tevens dienst als vesting. Overal worden boeken aangeboden voor enorme prijzen vooral fotoboeken deze zijn ook hier verkrijgbaar in Nederland. Terug naar het hotel nog koffie gedronken voor maar 3 dollar per kop. Voor het eten inkopen gedaan voor de grote treinreis vooral water want je weet niet of dit overal te koop is er wordt een inschatting gemaakt hoeveel water nodig voor de reis we gaan uit van een liter p.p per dag naast de instant koffie en soep die we hebben.Achteraf bleek het niet nodig te zijn maar toch beter mee verlegen als om verlegen. Brood en worst lijkt ons goed voor de eerste dagen. Van huis hadden we immers al diverse instant maaltijden meegenomen wat was geadviseerd. In het hotel hebben we nog een ruime douche genomen hier van genoten wetende dat het voorlopig een laatste douche zou zijn. Tijdens het avond eten wat niet veel meer was dan de dag er voor en ook zo koud werden de coupes ingedeeld door NADJA. We worden ingedeeld bij HERMAN een oude Oost Duitser van oorsprong die al 25 jaar in Nederland woont en werkte als vertegenwoordiger. De vierde man wie dit zou worden wisten wij niet een Rus oid we wachten maar af. Om 21.30 uur nog een laatste keer naar een normaal toilet nog even snel enkele woorden opschrijven en dan naar de lounge voor het vertrek richting station. Om 22.00 uur vertrekken wij naar perron 2235 we mogen nog niet op het perron daar de trein nog niet is gearriveerd er is veel te zien. Veel dronkaard vooral jeugd en lopen ook zeker weer veel zakkenrollers rond her en der worden mensen aangesproken door de politie die veelvuldig op straat aanwezig is. Het zijn met name russen die worden gecontroleerd en opgepakt voor openbare dronkenschap. Het gaat er niet zacht aan toe maar wordt hard ingegrepen door de politie. Om 23.00 uur loopt de trein het station binnen. Het inchecken vergt veel tijd Nadja is behulpzaam vooral bij de fam. De Haan die eerste klas reist men wil 100 dollar extra deze zouden niet zijn betaald er wordt krachtig opgetreden door Nadja naar de provotnik. Uiteindelijk lukt het voor ons gaat het wat makkelijker en we nemen afscheid van Nadja geven een ieder nog snel 5 dollar p.p fooi aan haar heeft zij wel verdiend. In eerste instantie leek het er op dat we met drie man zouden reizen in 1 coupe maar er kwam nog een Engelsman bij deze bleek al 7 weken onderweg te zijn van Engeland onderweg naar Japan waar de wereld kampioenschappen voetbal worden gehouden. Wat een onderneming zo alleen echter het bleek een welkome aanvulling in onze coupe. Iets meer dan 3 vierkante meter vloer oppervlakte voor vier man en alle bagage hoe moet dat. Je leert snel op elkaar ingespeeld en het gaat eigelijk vanzelf met een beetje passen en meten en geduld dit is wel wat je krijgt deze reis dit zal achteraf nog wel blijken gaat alles in de schappen en onder de bank. Roel en ik zouden twee bedden boven elkaar bemannen waar het niet dat Herman graag bovenin wilde liggen met zijn 70 jaar. Ik vond het best laat mij maar beneden slapen. Herman was een Oost Duitser van oorsprong hij was vertegenwoordiger geweest in chemicaliŽn hij sprak nog een aardig woordje Russisch dit zou nog van pas komen. Herman had echter een grote liefde en dat was de alcohol hoe hij hiermee omging hij had hierin een goede maat aan onze Engelsman maar op ons had hij geen vat wat hem ook wel duidelijk is gemaakt in de loop van de week. Om plm 00.30 uur was iedereen op zijn plek en werd een borrel geschonken en kwamen de eerste verhalen los. Dit was een prachtige afsluiting van de dag een ieder wenste elkaar een voorspoedige nachtrust toe en we kropen voor het eerst onder de wollen dekens die ons waren verstrekt door de provotnik. Van slapen kwam eerst niets ik moest eerst een goede houding vinden op de smalle bank die eigelijk ook iets te kort was. Maar op de cadans van de wielen van de trein viel je wel inslaap deze eerste nacht waren alleen maar haasje slaapjes de kachel stond op warm hetgeen ik niet gewend ben thuis daar staat alles altijd open. 

 

 

Dag drie 17-05-2002 zaterdag

 

Om 06.00 uur alweer wakker blijf nog even liggen en kijk wat naar buiten om 07.00 uur worden ook Roel en Herman wakker. Net als op de camping staat een ieder op zijn beurt te wachtten om toilet te maken sluit netjes achteraan ook hier leer je geduldig wachten. Tot onze beschikking staan twee kleine was tafels we zijn gelukkig nog maar met 14 personen in dit treinstel. Over drie dagen zullen in OMSK nog een 25 tal Duitsers opstappen tot die tijd dus ruimte genoeg. Eindelijk aan de beurt ik schrik van de toilet gelegenheid deze blijk verdomd veel op de separeer verblijven van het werk alleen in het geheel niet zo schoon. Hier blijkt dat een ritueel die normaal in mijn geval ongeveer 5 minuten duren zeker 20 minuten duurt. Voordat ik gebruik maak van het toilet maak ik deze schoon met van huis meegenomen ontsmettingsdoekjes en dit is geen overbodige luxe zal nog blijken. Ik moet er niet aan denken dat ik ieder dag op zo'n toilet mijn behoefte moet doen dus maar hopen dat de darmen mij goed gezind zijn deze reis. Als er water moet worden gebruikt dien je een kraan op te lichten maar zodra deze wordt los gelaten houd de kraan op te stromen effectief omgaan met water. Ook hierop was ik voorbereid en had een stopje meegenomen van huis dit is een gewild instrument op zo'n reis. Voor het eerst plassen in een schommelende trein gaat vrij moeizaam maar het lukt het wassen en scheren vergt veel tijd maar wat is tijd tijdens zo'n reis. Voor het ontbijt wordt water gehaald uit de Samovar een soortement van hoge druk ketel een op kooltjes gestookt apparaat waarin 24 uur per dag warm water zit. Hiervan wordt met instantkoffie een ontbijt voorbereid deze bestaat voor de rest uit brood en meegebrachte worst. Ik waande me even weer in dienst even als Roel. Langzaam begint de dag we proberen de gordijnen weg te halen voor de ramen en deze ramen te openen dit laatste lukt niet, jammer. De bossen worden dunner het klimaat is hier duidelijk sneller afgekoeld dan in Moskou. Op naar de Oeral zijn mijn gedachten een heerlijk gevoel neemt bezit van mijn lichaam is dit waarvan je ooit hebt gedroomd. Het leven op de trein komt langzaam op gang een ieder ontwaakt ieder op zijn manier wel lijkt het op een camping zoals ons was voorgeschoteld op de voorlichtingsavond van TIARA. Het klimaat is wel van dien aard dat een ieder ook naar de eerste nacht snel weer een dutje doet we moeten hier aan wennen. De provotnik maakt op zijn manier schoonschip van de coupe met een stofzuiger uit het jaar 0 zijn mijn gedachten. De eerste gesprekken gaan over de toilet voorzieningen deze zijn wel erg matig. We stoppen de eerste handelaren melden zich voornamelijk zijn dit vrouwen uit de omgeving die een centje (roebel) bij proberen te verdienen. De vraag voor 4 appels is plm 2$ we komen uit op 20 roebel = 12 cent= F2.40 voor deze omgeving wel duur maar ja we zijn uiteindelijk op vakantie en daar wordt je traditie getrouw opgelicht. De provotnik komt bijna te laat op de trein hij moest nog even wat drank inslaan. Er komt nog een diesel voor we gaan straks de Oeral in. De halve trein ligt in het begin van de middag weer te slapen de verrekte klimaat verandering maar er valt haast niet tegen te vechten. Omstreeks 16.00 uur wordt er overleg gepleegd wat we vanavond eten of zelf meegebrachte etenswaren (brood met worst of in de restauratie wagen ) waarvan bij voorbaat al werd gezegd voor onze begrippen matig tot slecht. Het besluit is we wagen het erop we kunnen het altijd nog wegspoelen met Wodka die per Ĺ liter net zo duur is als een Ĺ liter cola. Op het menu staat soep en kip met doperwten met pasta. Op het oog nog zo slecht niet maar het is koud en de kip is nog erg rauw, ik waarschuw niet de kip van het bot te eten daar zit namelijk het gevaar voor infecties o.i.d. Niet iedereen neemt mijn advies ter hand en zal de gevolgen nog moeten dragen dit zal blijken de dag erna. Weer stop de trein ik kijk weer uit naar de BABOESKA's welke mijn vrouw en dochter zo graag willen maar helaas weer niet. Er zijn nu 1400 km afgelegd de nacht begint te vallen er wordt stevig gedronken en een ieder zal de terugreis door trein naar het treinstel van ons nog lang heugen. Wat is namelijk het geval ieder treinstel is gekoppeld door een soortement van twee over elkaar schuivende ijzeren platen. Er is enige acrobatiek nodig om deze hindernis te nemen in Nederland zou direct de ARBO op de stoep staan bij de NS. Iedereen overwint uiteindelijk deze hindernissen we zoeken elkaar weer op en er wordt nog wat na gepraat over het eten in deze Russische wereld. Na weer te hebben geproost wordt zo langzamerhand door de eerste medereizigers gezegd dat het welletjes is geweest en gaan slapen.

 

 

Dag 4. 18 mei. zondag

 

Ik wordt wakker het is 06.30 uur het is slecht weer maar wel lekker geslapen op de cadans van de trein. De trein stop even naar buiten gewoon als op de camping in pyjama er is veel bedrijvigheid op de vroege morgen overladen van goederen. Rekken en strekken om het lichaam opgang te helpen na een avond doorzakken. Ik moet weer instappen gebaard de provotnik of ik moet achter willen blijven op dit moment besef ik ook dat ik mijn paspoort en geld heb achter gelaten in de trein en dat dit niet weer mag gebeuren. Want mis je de trein dan ben je in de aap gelogeerd zonder deze bescheiden. Ik sta halverwege de opstap van de trein komt Roel aangestormd ik denk die mist mij ja inderdaad hij mist mij maar dan wel kostend. Wat blijk tijdens een stop wordt het toilet afgesloten als de trein rijd is het niet belangrijk waar het afval terecht komt anders is het dat men geen troep op de stations wil. Met de gedachten nog 6 dagen op de trein te moeten zonder een douche en met de doperwten van Roel in mijn nek hieraan had ik geen behoefte. Opnieuw het ritueel van wassen en scheren we passen ons al aan en kunnen op de cadans van het schommelen van de trein ons al aardig scheren. Wat wend een lichaam snel aan het schommelen zou dit ook zo zijn op zee zijn mijn gedachten. Roel ligt ziek op bed en blijkt niet de enige te zijn.ik maak maar weer een ontbijt maar niet voor Roel die wil rust onze drinken broeder Herman eet vandaag met mij mee. We maken Roel een beetje bespottelijk moet je maar meer drinken en vooral Wodka. We gaan door de volgende tijdszone iedere dag een tijdzone dus een etmaal is maar 23 uur. We merken hier weinig van Je hebt Łberhaupt geen benul van tijd Dit geeft een fijn gevoel niks gejaagd, relativeren is het devies en leven bij de dag de omgeving buiten de trein geeft dit ook aan. Het is duidelijk te zien de mensen hier 5 maand per jaar bezig zijn om de 7 maanden daarna door te komen de winters zijn hier winters. Uit de trein zien we grote stukken land ( en dan bedoel ik ook grote stukken) staan onder water middenin staat zomaar een huisje waarom. Het is zondag (pinksterzondag) dit maakt voor ons niets uit het is een dag als hiervoor wat wen je snel aan dit soort ritmes. Het is intussen mooi weer geworden berkenbomen geen voetbalveld vol maar kilometer na kilometer. Er zit weinig blad aan het is nog koud blijkbaar. Af en toe staat er nog een verlaten boerderij uit de tijd van de CCCP. Alles is een puinzooi bij deze gebouwen. Op andere plaatsen denk zou hier een Nederlandse immigrant wonen zo strak liggen de landerijen erbij. Weer passeren we weer een seinwachters woning in de midle of nowere met een dame met een seinstok in de hand waarvoor denk ik. Je merkt haast niet meer dat je in een trein reist je hebt je aangepast men leeft met 4 man op 3 vierkante meter twee stapel bedden en maar luisteren naar de cadans 21,22,23, enz.kilometer na kilometer hoe ver zijn we al achter Moskou.ja 3300 km. Dit is 5 x op en neer van Groningen naar Roosendaal Ik krijg een beetje last van mijn keel wat schraal neem maar een slok ja zeker wodka. Er wordt een paar keer gestopt en werd wordt onderhoud gepleegd aan de wagons er lopen werklieden langs met een klein hamertje met een lange steel en kloppen op de remmen en wielen tik en tok klinkt het is in orde blijkt zo kan men horen of er m.n metaalmoeheid optreed. Onze metgezel Herman is minder aanwezig hij houd zich voornamelijk bezig met zijn voorraad drank, hij giet de laatste resten in een fles hoezo geen drank probleem. We hebben veel lol met onze vierde metgezel een Engels is trouwens een halve Joegoslaaf van moederzijde. Engeland heeft niks te zoeken in Japan vinden wij Hollanders discussie is opgang. Wat zijn wij toch zielig vind onze Engelsman. Wel vinden we dat de Hollanders zich weer aanpassen aan hun omgeving er wordt engels gesproken terwijl er 3 Nederlanders en 1 Engelsman in de coupe aanwezig zijn. Wat zijn we weer tolerant. We besluiten dat voordat wij in Peking zijn dat de Engelsman Nederlands kent en we voorspellen dit ook. We staan weer stil we gaan naar buiten en luisteren wat is het stil en dan echt stil we denken wel eens dat het stil is bij ons. Maar dit is niets een heerlijk gevoel geeft je dit.( heerlijk), weer raast er een trein voorbij plm 80 wagons zo'n trein is dan plm 600 meter lang. We denken dan wel eens dat er niet veel treinen rijden maar om de twintig minuten passeert er wel een het is een echte levensader voor Rusland. Wat opvalt er is bijna geen wild te zien wat ons wel bevreemd. Wel zijn er kudden met koeien en ja zeker een cowboy te paard. Ik maak een vergelijking met het landschap dit heeft veel weg van het Lauwersmeer gebied maar dan tien tallen cq honderden malen groter. Hier woont 1 persoon op de 100 vierkante kilometer reken hierbij wel dat er steden bij zijn als Omsk en Kahtarianaburg waar miljoenen mensen wonen kun je na gaan hoe in mens groot deze wereld is. Maar wat een mooie omgeving tenminste dat vind ik. 

 

 

Dag 5. 19 mei. maandag 

 

Gisteravond is het gezelschap naar de restauratiewagen geweest om opnieuw een poging te wagen de maaltijd in het lichaam te laten verteren ipv er buiten. Roel was nog ziek ben daarom ook niet mee gegaan laat in de avond kwam het gezelschap luidruchtig terug bedwelmd door de wodka en bier. Wij lagen inmiddels in bed worden wakker gemaakt en er wordt opnieuw drank te voorschijn getoverd we hebben nog wat lol en gaan na een tijdje opnieuw een poging wagen in slaap te vallen. Dit lukt niet direct, de trein stopt nog een keer snel nog wat proviand gekocht op elk moment van de dag of nacht is de lokale bevolking in de weer om wat bij te verdienen. Dit blijft een aandoenlijk gezicht en je voelt je iedere keer weer onbehagen. De trein geeft de indruk te willen vertrekken snel weer op de trein en rijden maar weer. Voor de derde keer probeer ik in slaap te vallen op het ritme van de trein, dit lukt bijna want plotseling wordt de deur van de coupe open gerukt staat de Jappaner in de coupe met enkele Chinezen in zijn nek die hem bedreigen. ( de verhouding Japan en China is 10 keer zo erg als Nederland en Duitsland). De Japanner is echt bang mijn gedachten gaan naar de kliniek waar ik werk, waar is mijn pieper denk ik} Ik verlaat mijn bed en ga samen met Dannon onze Engels man op de groep af en scherm de Japanner af van de Chinezen. We dwingen hen terug te gaan naar hun eigen treinstel en vragen aan de provotnik of er een andere slaap plaats is voor de japanner. Dit lukt voor een nacht gelukkig. Op de terug weg naar onze coupe struikelen we haast over Herman het blijkt dat hij is gaan slapen op de gang daar zijn bed nog vol met bagage staat. Herman krijgt van dit alles weinig mee zal wel genoeg wodka hebben gehad. Het blijkt gaande weg dat hij steeds meer drank tot zich neemt. De Japanner komt nogmaals terug en wil praten met onze Engelsman, het gesprek gaat met name over dat hij tussen alleen maar chinezen zit en dat deze meestal dronken zijn en hem erg lastig vielen. Daarom was hij terug gekomen en aan Dennon gevraagd hem te helpen daar hij westers was en meer invloed zou hebben bij de provotnik. Weinig geslapen vannacht. Het ontbijt bestaat vandaag uit allen maar droog brood en koffie ( dus toch verrast door droog brood te kopen in de nacht). Het wend wel je te redden met wat er is en het smaakt toch wel of het nu vers of droog is. Neem nog maar een extra kop koffie voor het weg spoelen van het brood. Het landschap wordt wat heuvelachtiger er komen meer akkers onnoemelijk groot. Oude koren velden worden plat gebrand desondanks blijft er nog veel stro over. Om 14.18 uur overschrijden we de rivier de Yenshian de grens tussen oost en west Syberie er ligt een binnenhaven de plaats Krasnojarks op 4104 km van Moskou en telt 1 miljoen inwoners. Je raakt verward v.w.b de tijd vd dag eten op vaste tijden is er niet meer bij of je wilt of niet je gaat je aanpassen aan de natuur kleinere hoeveelheid eten wordt er gebruikt. Een rustig gevoel komt over je heen dit is een heerlijk gevoel het is voor mij een reden om ooit nogmaals deze reis te gaan maken alleen hier al om. Na de Oeral is het allen nog maar mooi weer prachtige uitzichten heb je wat moet het heerlijk zijn hier te leven denk ik waar dan wel tot op zekere hoogte met de westerse comfort. Voor de stad staan honderden zgn Dadja's ( buiten huizen/volkstuinen) uitgestrekt over tientallen kilometers. Onze drinken broeders worden wakker hebben veel moois gemist Dannon is alweer erg actief is bij de Japanner op bezoek geweest de Chinezen hebben hun verontschuldigingen aan geboden en wijten hun actie aan de drank. Dit was een hele geruststelling want wij moesten toch maar iedere keer door het treinstel van de Chinezen om in de restauratie wagen te komen en je moet er niet aan denken dat je wat overkomt in deze negorij. Je wordt over boord gegooid en er is niemand die je ooit weer vind. Onze Herman heeft zichtbaar een kater tracht deze weg te drinken met verse melk wel link hier maar ja met veel drank in je donder zal dit ook wel een beetje meevallen. Een ander voordeel is dat hij rustig is en niet te veel beweegt wat ook weer een aardige afwisseling is van onze trein reis. Het landschap wisselt nu sneller van structuur en is enorm uitgesterkt er wordt veel gecontroleerd afgebrand alles op plm. 50 meter van de spoorbaan. De snelheid is variabel dit komt met name door dat er veel wordt geklommen geeft de gelegenheid veel foto's te maken. Moet naar het toilet heb dit zolang mogelijk uitgesteld want het is een hele onderneming hier denk thuis niet over na maar toch. Eerst maar weer de hele zaak ontsmetten ik gebruik papieren WC brillen alles gaat moeizaam maar het lukt. Nadien weer de billen wassen met desinfecterende zeep en handen goed wassen. Alles duurt al met al 15 minuten thuis nog geen 3 minuten maar waar praten we over we hebben tijd zat.Het wordt warm in de trein en de ramen gaan open de kans dat je verkouden wordt is nu groter het beperkt zich tot een schrale strot. De dag verstrijkt en we gaan weer slapen voel me niet al te lekker neem op aandringen van Herman nog maar een paar bellen wodka val er in ieder geval snel mee in slaap. 

 

 

Dag 6. 20 Mei. 02 dinsdag

 

Het is half zes als ik wakker wordt heb koorts en ligt te zweten neem snel een hot coldrex en probeer weer te slapen om kwart over zeven wordt ik weer wakker en voel me een stuk beter. Doe rustig ga mee eerst wassen en scheren, hier knap je van op. Ook gaat de eerste kleding over boord want het advies was neem niet te veel kleding mee en vooral oud zodat deze kan worden weg gegooid. Per abuis gooi ik ook een rol WC papier en desinfecterende doekjes over boord althans dat denk ik. Later zal blijken dat deze nog onder het matras zullen liggen. Maar gelukkig heb ik voldoende mee genomen ook nu denk ik wees zuinig met wat je hebt net als de bevolking hier. Als ontbijt krijgen we suikerbrood heerlijk neem hier thee bij. In de loop van de morgen koffie met natuurlijk een scheut wodka is goed voor het lichaam. Ik besluit nu al om niet te gaan eten in de restauratie wagen vanavond en het maar te stellen met noedels wat zijn we snel tevreden denk ik. Irkutsk komt er aan dit is een grote binnenhaven plaats moet hierbij denken aan Michael Strokoff koerier van het tsaar hij bracht het bericht over en wel te paard dat de mongolen waren overwonnen. We zijn inmiddels duizenden kilometers van Moskou moest deze ruiter dus nog afleggen hoelang zou hij er over hebben gedaan toen der tijd. En met alle gevaren van dien in die tijd. Hoe langer als je reist hoe meer je bedenkt wat had ik allemaal niet mee hoeven nemen en wat wel bijvoorbeeld.( een opvouw bare emmer bv en een trainingspak). We naderen het Bailkal meer dit is het hoogst gelegen zoetwater meer ter wereld 35.000 vierkante km ( 50 km breed en 680 km lang en op sommige plaatsen 1500 meter diep). Van Groningen naar Parijs 50 km breed zuiver drinkwater en hemels blauw. Aan de andere kant van de trein zien we berg toppen nog bedekt met sneeuw. Ook langs het meer nog op diverse plaatsen sneeuw en ijs een prachtig gezicht. In de hele omgeving is geen dier te zien hier en daar een visser op het meer hier bij moet ik denken aan het begin van dit traject toen ging deze tot aan het meer dan werd men overgezet met sledehonden en een zittend in een soort korf overdekt met huiden wat een ondernemingen waren dat toen der tijd. ( koud ). Onze twee metgezellen slapen nog, wat missen zij toch een mooie plaatjes. Prachtige beekjes met veel wrakhout dit moeten enorme woeste rivieren zijn als al het smeltijs naar beneden komt van uit de bergen. Maar weer en snaar de WC het wordt al een vast ritueel. We krijgen medereizigers het blijken Duitsers te zijn direct is er al een conflict over een kaart die voor de ramen was gehangen door ons. Zij wilden deze daar weg hebben maar dit ging mooie niet door wat denkt Heinrich wel dat hij het hier ook voor het zeggen heeft zo ver van huis ik dacht dat ze dat wel hadden begrepen ook in 40-45 zijn ze niet verder gekomen dan aan de rand van Moskou. En dan nu denken dat het hier wel kon helaas voor hen. Op geen enkele station heb in maroeska's gezien en de tijd begint nu toch te dringen om de gelegenheid te krijgen om deze voor het thuisfront te kopen. Op een station maar weer brood gekocht ook wordt hier gerookte vis aangeboden ziet er erg lekker uit maar we wagen ons hier niet aan. De halve wagon blijkt nu last te hebben van diaree dus nog meer oppassen voor een infectie. Op alle stations staan kinderen te bedelen ze zijn allemaal gitzwart en staren je aan vragen om roebels. Ik wil een foto maken maar heb weinig kans opnieuw vragen de kinderen roebels en wel 10 stuks voor een foto, probeer het met snoep maar nee hoor dan maar een dollar ook hiervoor zijn ze niet geÔnteresseerd Roebels is het enige wat hier blijkbaar telt. Gooi enkele roebels naar beneden deze worden snel opgepakt men kijkt nog even naar boven en klik zegt de camera hebbes denk ik. Het enorm grote land heeft behoord aan de huzaren dit zijn de beste ruiters ter wereld wordt verteld. De trein raast maar door af en toe komt er een andere locomotief voor van Moskou tot aan Ulan-Ude dezelfde huizen groot en klein het is allemaal eenheid worst het is een grote bende langs de spoor rails. In de verte zien we een voormalig militair vliegveld tot voor tien jaar terug werden hier de ramen geblindeerd men mocht niets zien. Nu is men hier open in dit kan ook snel want met hier en daar een verlaten wachttoren en in de verte enige schimmen van een paar straaljagers o.i.d . Er is niets te zien had ik maar een verrekijker dacht ik want ook met de telelens is niets te zien. Wel enkele bunkers maar verder niets geen militair niets. Blauwe kerkhoven met veel vel gekleurde bloemen op de graven zomaar midden in de wildernis staan deze hier. Langs de spoorbaan staan huisjes opgetrokken van spoorbielsen wat zal het stinken met al die carboleum vast niet zo gezond, maar wie maakt zich druk om de mensen hier Moskou vast niet het is ver van mijn bed show zullen ze daar wel denken. Enorme toendra's nat, nat en nog eens nat hier hebben de heren in het verleden dus hun tegen standers naar toe verbannen het was gods onmogelijk hiervandaan te vluchten. Voor degene die het probeerde was het werkelijk de dood of de gladiolen. Een ding was zeker bleef men gevangen dan was het voor 80% zeker dat men dood ging aan een of andere ziekte en vluchtte men dan was het voor 99% zeker dat men stierf van honger of van eenzaamheid of als voer voor de wolven. Er is een boek die is geschreven door iemand die het wel is gelukt om de bewoonde wereld te bereiken.( genaamd vlucht uit de hel). De avond breekt weer aan op het menu staan noedels heerlijk en warm. De avond wordt gevuld met visites af te leggen bij de buren en er wordt gedronken. Tegen middennacht kruipt een ieder weer in zijn kooi het is snel rustig in de trein ik kan niet slapen en ga maar even buurten bij de Provotnik met handen en voeten wordt er gepraat en snel begrijpen we elkaar niet allen als de fles te tafel komt dan blijk dat dit een internationaal teken te zijn. Na verloop van tijd ga ik toch maar weer naar bed en val dan ook snel in slaap. 

 

 

Dag 7 21 mei 02 woensdag

 

Vroeg op snel toilet maken want er zijn nu meer mensen die zich willen wassen (Duitsers). Het is mooi weer en de omgeving is erg mooi een gloeiend landschap met her en der een kudde die wordt voort gedreven door een heuse cowboy. Onze oosterburen hebben veel lawaai maar dat zijn we gewend van ze. We moeten weer papieren in vullen. Er staat alleen maar Russische tekst op het papier we gokken maar een beetje wat er al niet staat dan komt de verlossing de Provotnik komt te hulp en met half Russisch en minder dan de helft Engels worden de papieren ingevuld. Men moet invullen hoeveel valuta men bij zich heeft en of er ook wapens worden in of uit gevoerd. Alle bagage moet op de banken ivm controle. De omgeving is onbewoond er staat ook werkelijk geen boom en als er al een staat dan wordt deze als een goudmijn bewaakt voor toendra branden er is een brand spoor getrokken rondom deze boom van wel vier meter breed het is geweldig om dit te zien. Als de trein stop wordt een ieder instelling gebracht om te ondersteunen bij het ramen wassen, alles moet snel ik verstap mij bij het ramen lappen en kom onder de trein terecht kneus hierbij mijn boven arm en denk wat moet je hier beginnen als je hier een arm of been breekt moet er niet aan denken. In de midele of nowere. Op het perron is het een drukte van belang er worden allerlei goederen uitgeladen in een snel tempo men wil worden gefotografeerd ook maar niet doen denk ik want de gezichten staan hier op een van eerst meppen en dan misschien nog eens praten. Er knapt een pak met worsten open paniek alom want de trein blijft niet langer dan nodig stil staan ook al zijn alle goederen er nog niet uit dan heeft men gewoon pech gehad. TV's radio's voor bijna heel het dorp lijkt wel. De trein zet zich weer in beweging na een tijdje weer alleen maar toendra's ik denk hierbij aan de Raad van Bestuur die graag een TBS inrichting willen zonder hekken, muren en een gracht nauw hier is de ultieme plaats denk ik. Een militaire opslag plaats van tanks waarvoor denk ik in gods naam hier in deze prairie. Enorme hoeveelheden tanks worden op wagons geladen allemaal heel openlijk. De militairen zijn vriendelijk en zwaaien ons toe. Naderhand besef ik dat dit een opslagplaats is die vrij dicht bij China licht een van de grote vijanden van Rusland. We naderen de grensplaats Zabaikalsk dat tevens een overlaad station is waar we een ander onderstel krijgen ( Smal spoor). Dit zou plm 3 uur gaan duren maar het werd iets langer. We konden gaan kijken in groep verband hoe het een en ander in zijn werk gaat maar we wilden eerst geld wisselen. De groep gaat wel kijken wij zijn later met zijn drieŽn wezen kijken en zijn hierbij te ver de loods in gelopen en werden dan ook staande gehouden door twee politie agenten en krijgen een boete van 50 roebel ( 4 gulden). We moeten hierom lachen en willen haast wel een fooi geven want we hebben wel meer gezien als de groep en dat is het zien en de lol van de boete wel waard. Voor de rest lekker in de zon gezeten buiten de trein we hadden allemaal wat last van zeemansbenen. Pivo (bier) gedronken, geld gewisseld niet alles want een paar roebel moet mee naar huis als aandenken we wissel 1681 roebel in en krijgen hiervoor 414Yuanh terug. Alles wordt genoteerd door een dame die gevangen zit in een kantoor met tralies er voor net als in een wild west film een raam alarm die niet werkt maar wel een mooie brandkast, gebeurd er wat iets van brand oid dan zit deze dame als een rat in de val met deur waarvan het enorme slot ( lees hangslot) aan de buiten kant van het kantoor zit. Alles wordt nog genoteerd met carbon tussen de bladzijden. Het is moeilijker om Rusland te verlaten dan er in te komen al met al heeft het 6 uur geduurd om dit land te verlaten terwijl we binnen een half uur binnen waren. De provotnik was erg onrustig deze morgen waarom zullen we nooit weten. Alle bagage ligt nog op de bank er komen enkele Chinese militairen aan gemarcheerd amper 16 jaar deze controleren alle bagage plaatsen op illegale chinezen blijkt later. Dan komen oog verblindende Chinese Militairen ( Dames) spreken perfect engels en vragen om de paspoorten bij de hand te houden. Als een goed gesmeerd apparaat komen nu in schril contrast staand met Russisch apparaat militairen met een laptop aan om de paspoorten te controleren. Tevens een hash hond door de trein op zoek naar. Als alles achter de rug is wordt het humeur van de provotnik ook weer beter zelf volgt er humor. We vervolgen de reis er wordt plm een 2a3 km gereden als we de Chinese/ Russische grens passeren, weer moeten wij wachtten er verschijnt allerlei grenspolitie als wij het station binnen., deze houden een model aflos van de wacht, alles staat strak in de houding dit spreekt Roel wel aan. Papieren worden snel geregeld daarna kunnen we een uur winkelen waarvoor we een eind verder op het station moeten zijn. In een soort van verkoophal staan diverse stalletjes waar men van alles en nog wat kunnen kopen je kan het zo gek niet opnoemen of het wordt wel verkocht. Er staan veel geld handelaren met pakken vol yuans de koers is goed maar we wisselen toch maar niet we waren gewaarschuwd dat er veel vals geld in omloop is. We kopen maar weer brood en worst ook wordt er fruit ingekocht voor de laatste twee dagen. Een uur is zo om terug lopend naar de coupe zien we dat er een nieuwe restauratie wagen is geplaatst waarin enorme vuren worden gestookt dit belooft dus iets. De trein zet zich weer in beweging er wordt nog wat gedronken daarna zoeken we weer onze kooi op. 

 

 

Dag 8 22-05-02. donderdag 

 

Vroeg op 06.00 uur het is prachtig weer en een even zo mooi uitzicht over groene bergen. Met geweldige panorama's hier en daar een huisje opgetrokken van koeien stront. Prachtige rijstvelden waar men al vroeg aan het werk is alles is goed verzorgt er worden veel foto's geschoten. De omgeving is van een zeldzaam mooi, dorpen opgetrokken achter een muur met aan de buiten zijde een WC dit voor het gehele dorp. De trein raast door deze rijd beduidend harder dan in Rusland. We rijden langs een steenhouwerij met steile wanden mannen staan op deze steile wand te bikken maar dan zonder een klimtouw hoezo ARBO voorschriften. Op de hurken gezeten mannen slaan nu uit grote brokken hard steen vierkante plakken en stapelen deze vervolgens op lange stroken gestapelde stenen kilometers lang. Het landschap wisselt nu snel van structuur, droog en nat steden net als in grote steden van Europa moderne gebouwen en achter stands wijken. De middag staat in het teken van afscheid nemen er worden moppen verteld zowel Duitse als engelse ieder land wordt op de schop genomen. Er wordt een fooienpot gemaakt tbv de provotnik Herman delegeert een ieder naar de restauratie wagen zodat wij voor de groep Duitsers aan zijn hetgeen niet lukt we worden netjes terug gestuurd om klokslag 18.00 uur Herman was hevig teleurgesteld.( hij had graag zijn voormalige landgenoten een hak gezet). Maar het eten is zoals was voorspeld door TIARA geweldig goed. We gaan terug naar de coupe waar Roel intussen zit te praten met een dame die ruzie heeft gehad met haar reisgenote. Daarna komt de fam de haan in de coupe waarmee een goed gesprek wordt gevoerd en de nodige drank vloeit. Daarna Herman plagen dat hij geen drank meer heeft hij is hierdoor erg van slag en probeert elke fles die hij ziet leeg te knijpen het echte junken gedrag. Maar het blijft gezellig, we pakken alvast koffers in omdat we de volgende dag al om 04.30 uur op moeten staan. 

 

 

Dag 9. 23-5-02 vrijdag 

 

We worden om klokslag 04.30 uur gewekt door de provotnik snel maar aankleden niet wassen want vandaag staat op het programma een heuse douche in het hotel alleen al de gedachte hiervan doet je verlangen naar veel, heel veel water en vooral warm. Om precies 05.20 uur stop de trein in Bejing over een afstand van 9001 km en een vertraging van plm 2,5 uur aan de grens, 10 minuten te vroeg als was geplant hier aan kan de NS een voorbeeld nemen. We worden opgevangen door een gids van TIARA TOURS een vriendelijke dame die correct engels spreekt. We worden buiten het station het is dan 06.00 uur en enorm druk al geconfronteerd met de chaos die er heerst in China. Er is een misverstand tussen de gids en onze vaste chauffeur van de bus deze staat plm 5 min lopen verder op kenau hazelaar loopt voorop met haar bagage ze heeft moeite de hoeveelheid in balans te houden er is niemand die haar helpt ondanks haar hoge leeftijd ( wat begin ik een hekel aan dat takken wijf te krijgen). Met de bus nr 04228 naar het hotel wat een verkeerschaos s'morgens al de buschauffeur rijd de bus midden op een kruispunt en stapt uit gaat naar een andere bus om met deze chauffeur te overleggen hoe men kan invoegen er ontstaat een getoeter van jewelste. Maar we rijden weer hoera op de ringweg 6 banen breed staat een fiets achter een vrachtwagen deze rijd weg en de fiets staat midden op de rijbaan het kan allemaal hierin China er komt een manspersoon aangelopen over de ringweg om zijn fiets te halen en rijd doodleuk mee met de stroom auto's. We komen naar plm 20 min aan bij het hotel en worden ontvangen in de lounge met prachtige kamers. ( een pluim voor TIARA). Op de kamer eerst even alles op order brengen daarna een overweldigende douche met bad het vet smeer en rookaanslag wordt van het lichaam gewassen heerlijk wat kan men tevreden zijn met weinig. Daarna even uitrusten op een echt bed, maar niet te lang want dat is zonde van de tijd. Het evenwicht wordt nog verstoord ieder keer dendert de trein nog door je hoofd en je vraagt je af hoelang dit gaat duren( nauw ik kan je zeggen heel lang zeker nog tot in Nederland) dit zal nog blijken. De hele dag gaan we de stad in want dit is een zgn vrije dag het is 30 graden heerlijk weer. Eerst wat eten kopen daarna de hutons in vele zijn al weg blijkt later ( van de 600 in heel Beijing zijn er nog 300 over) alles wordt al gebouwd om in 2008 goede sier te maken tijdens de olympische spelen. Ik koop een mooie cap. kost plm een halve euro, nu merk ik pas dat ik kaal wordt de zon staat op men schedeldak te branden. Roel gaat naar de kapper voor 1 euro we betalen met dollars. Dit is op zich een belevenis er zijn zowel mannelijke als vrouwelijke kappers aanwezig en Roel maar hopen dat hij door zo'n mooie dame wordt geknipt maar nee hoor de chef zelf neemt de schaar ter hand. Wassen knippen en scheren ik maak veel foto's dit is een prachtige ervaring. Onder tussen probeer ik een praatje te maken met het personeel wat toch vrij goed gaat al moet dit met handen en voeten. Roel rekent af geeft een fooi en wij vervolgen onze weg in de nauwe stegen er is van alles te zien kleermakers fietsen makers etenswaren alles wordt verkocht en een ieder probeert zo in zijn levens onderhoud te voorzien.We zien een aardig restaurant en zeggen tegelijk hier moeten we naar toe vanavond en proberen om de groep mee te krijgen het is een echt volks wijk restaurant. We hebben een stads plattegrond meegenomen vanuit het hotel en gaan proberen om naar het plein van de hemelse vrede te lopen dit is verder dan we dachten op de terugweg krijgt Roel het dan ook moeilijk hij heeft last van zijn knieŽn. Maar ja hij wilde of durfde niet met een riksjak, ik vond dit wel erg jammer want dat hoort nu eenmaal bij zo'n reis als deze. Tegenover het hotel was een inloop winkel een soort van overdekte markt hier brood gekocht voor de volgende dag. In de loop van de avond zijn we wezen eten lekker maar veel te veel en dat voor 60 yuan = plm 2 dollar. s Švonds nog op een terras gezeten tot 23.00 uur eerst nog met Han gebeld het was nog 30 graden. Slecht geslapen vroeg wakker om 05.00 uur al. 

 

 

Dag 10. 24-05-02 Zaterdag. 

 

Vandaag wordt het een drukke dag een vol programma met o.a een bezoek aan: De verboden stad. Plein van de hemelse vrede. De verboden stad heeft een lengte van plm 980 meter. Alle verblijven lijken ietwat op elkaar ik vind, het een wat eentonig gebeuren. De verboden stad op zich een fascinerend gebouwen stelsel met eentonige kleuren van rood groen en blauw. De muren zijn trapsgewijs opgebouwd en dan wel 10 meter hoog. Over de volledige lengte van de stad loopt een marmeren pad die ietwat bol is uit gehakt wat moet dit een monniken werk zijn geweest. De gids vertelt wel interessant over de stad waarin opviel dat de keizer kon en laten wat hij wilde met zijn onderdanen. Ook de opvolger kon er wat van als zich een toekomstige bruid aandiende dan werd deze eerst 4 dagen en nachten uitgeprobeerd. Veel oudere Chinezen laten zich vereeuwigen op de draagstoel van de keizer en sommigen die waarschijnlijk nog onder de keizer hebben gediend vol trots. De mensen blijven vriendelijk lachen en willen ieder keer weer met ons op de foto. Vandaag heb ik problemen gehad met de camera dus de foto's die zijn gemaakt maar laten ontwikkelen in een 1 uurs shop perslot van rekening kun je niet het risico lopen dat er iets niet op staat. De foto's zijn wel van een mindere kwaliteit maar ja het is niet anders. Plein van de hemelse vrede is een enorm groot plein waar het inmiddels 32 graden is. Aan dit plein staan de volgende gebouwen een museum, het mausoleum van Mao, en het regeringsgebouw waarvan de vergaderzaal zo groot is dat hier 10.000 mensen plaats kunnen nemen. We willen wel naar het mausoleum maar er is een wachttijd van ruim 1 1/2 uur en dan staan in de brandende zon leek ons niet goed. We zouden het de volgende dag wel weer proberen wat achteraf een goede zet bleek te zijn. 

 

 

Dag 11. Zondag 25-05-02. 

 

Ook vandaag wordt er een vol programma afgewerkt. Het is weer 30 graden en gaan op tijd met de bus naar de greatwall. De reis duurt ruim 2 uur door een prachtig landschap maar eerst rijd de chauffeur als een kamikaze door de stad. Overal fietsers op de rijbaan druk,druk maar het lukt zonder ongelukken de stad achter ons te laten. Bij de muur aangekomen kan men kiezen te voet duurt ruim een uur om boven te komen of met de kabel baan er wordt voor het laatste gekozen. Gezien de tijd die wij krijgen maar 2 en een half uur om boven te komen en rond te kijken op de muur. Met kabelbaan heeft men een prachtig uitzicht over het landschap die erg dicht bebost is. Ook hier heeft het toerisme al toe geslagen blijkt uit dat er een roddelbaan van boven naar beneden gaat. Op de muur worden wij al direct geconfronteerd met een heldhaftige maar doch vriendelijke krijger uitgedost in traditionele klederdracht. Hij bied mij aan om met hem te vechten met zwaarden gepassioneerd onder ga ik dit, er worden diverse foto's gemaakt als we afscheid willen nemen van de krijger wordt deze ietwat minder vriendelijk want hij wil namelijk geld en niet zomaar geld maar wel 5 Dollar voor de foto sessie. Dit vind ik wel erg vel geld en bied hem 1 dollar de man wordt ietwat boos ik laat mij echter niet verleiden om meer te gaan betalen en we lopen weg van de man die blijkbaar toch genoegen neemt met dit bedrag en geen verder pogingen onderneemt om meer geld te krijgen. Enorme vergezichten heb je van af de muur deze blijk plm 11 meter hoog te zijn wat vergelijkbaar is met de hoogte van de dakrand van de oudbouw Mesdag kliniek. Ook vraag ik mij af waarom eigelijk deze muur in dit ondoordringbaar bos gebied met zijn hoge bergen. Want de muur valt helemaal in het niet. Het zal wel nodig zijn geweest om de mongolen buiten de deur te houden de muur is immers 6000 km lang. Allemaal gebouwd door slaven die grote sten naar boven hebben moeten zeulen er zijn 100.000 dend omgekomen de verhalen die hierover gaan zijn dat onder iedere steen wel een lijk ligt deze werden namelijk ook ingemetseld. Veel foto's gemaakt eigelijk wel de mooiste van de hele reis. De treden van de muur zijn voor die tijd ergonomisch gelegd nl. drie korte treden en dan een lange trede. Na 1 Ĺ uur gaan we terug we moeten wel om de bus niet te missen het is wel erg jammer want hier kan men wel een hele dag vertoeven. Op de terugreis wordt er gegeten een heerlijke lunch op een overdekt terras na de lunch worden wij geconfronteerd met het toilet zoals deze dagelijks wordt gebruikt door de bevolking een muur met een gat en verder niets het stink hier enorm en besluiten dan ook maar wild te gaan plassen wat niet geld voor de dames. Na 2 uur bussen komen wij aan bij de tempel van de LAMA de wierook komt ons al tegemoet. Er wordt afgesproken dat men over een uur terug is bij de klok althans dat dacht ik zal later blijken. Hoe verder men de tempel ingaat des temeer men met wierook wordt bedwelmd het geen ook bij mij gebeurd en ik blijf dan ook verder maar buiten. Ook hier is genoeg te zien de Chinezen vereren Boeda en doen dit door wierook te offeren en te gelijk te bidden het wierook wordt met bossen tegelijk aangestoken. Het is net als in Loerdes in Frankrijk alleen daar worden kaarsen gebrand het is dus dikke handel, doordat ik buiten bleef ontmoette ik andere mensen waarvan opvallend veel Nederlanders je pikt ze er ook zo uit men kan het wel aan de kleding zien. Ook raakte ik het kontact kwijt met de groep zodat men mij pas miste toen een ieder alweer in de bus zat. Ik stond volgens mij op het afgesproken punt bij de klok dus. Op een gegeven moment zag ik de vlag van de gids voorbij komen en ben er maar achter aan gehold Ik heb niet vaak iemand zo blij zien kijken om mij te zien. Nu blijkt ook weer dat het belangrijk is dat je een kaart( met Chinese tekens) en een adres van het hotel bij je hebt want anders ben je wel in de aap gelogeerd. Terug in het hotel eerst maar even douchen want voor de avond stond een theater geland hiervoor moest wel diep in de buidel worden getast maar ik had het niet willen missen prachtig. Wat bleek het Chinees jeugd circus trad op geweldig mooi zeer jonge kinderen vanaf 6 jaar als apen vlogen ze de stokken in en gleden dan in een vrije val naar beneden om vlak bij de grond af te remmen. Een slangendame die in een hoepel stond en dan op ieder hand en voet een plateau met glazen en daarna een kandelaar van glas op haar voorhoofd en ze draaide zich in alle standen. Al met al een prachtig gebeuren en dit had van mij ook wel langer mogen duren dan de 5 kwartier. Om 22.00 uur nog warm eten in een Hutong cafť heerlijk wat het allemaal niet was ik weet het niet maar lekker. Na dit alles werd er afscheid genomen van Anke en Herman zij zouden nog verder China in reizen m.n naar het terracotta leger. 

 

 

Dag 12. Maandag 26-05-02. 

 

Goed geslapen en weer is het warm. Eerst maar even een broek gewassen voor de terugreis a.s woensdag. Om 08.00 uur in de bus op weg naar het zomerpaleis van de keizer net even buiten de stad. Dit is een enorm groot complex aan een met de hand gegraven meer van drie en half meter diep en zo groot als het Paterswoldsemeer. Het ligt ingesloten tussen bergen nu kun ook goed zien wat smok is deze is veelvuldig aanwezig in Beijing hoe kan het ook anders met een groeiend aantal auto's van 1000 per dag. We worden geconfronteerd met een enorm lange gang van plm 760 meter lang in de buitenlucht maar wel overdekt de keizer kon eens nat worden. Het is niet zomaar een houten overdekte gang maar voorzien van 10.000 beschilderde balken en er is niet een gelijk. Enorm grote verblijven zijn tegen de rotswanden gebouwd waarvan een enkele maar acht dagen worden gebruikt per jaar en wel als de vrouw des huize jarig is. Ook bevind zich een soortement van een gevangenis met uitzicht over het meer binnen dit complex. Hier heeft een broer van een van de keizers 10 jaar gezeten vanwege een aanslag op zijn broer ivm de troon opvolging. Het is namelijk niet zo dat de oudste zoon troon opvolger is maar de meest geschikte. Zo ontstonden vaak broeder twisten en stond men elkaar dikwijls naar het leven. Ook bevind zich midden op het meer nog een theehuis die alleen via een lange brug kan worden betreden. We varen er met een boot naar toe als wij deze boot betreden blijk er nog een grote radarboot in het meer te liggen deze is helemaal van marmer gebouwd en wil dus niet varen maar was een speelgoedje van de keizer. De lunch wordt gebruikt bij mensen die wonen en leven in een Hutong het is niets bijzonders wat men eet een eenvoudige maaltijd die bestaat uit bami en veel groente maar wel lekker. Indien men genoegen neemt met wat er is, op deze manier wordt door de heer des huize een aardige cent verdiend op de toeristen men heeft zijn uiterste best gedaan om ons iets goeds voor te zetten. Niet iedereen is gelukkig met deze maaltijd en vind dat er te veel voor moet worden betaald. Het avondeten wordt genuttigd in een hotel aan tegenover ons hotel ook hier is het weer voortreffelijk met stokjes eten wordt al gewoon het heeft iets van rust in zich men kan namelijk niet overhaast eten ik wou dat ik altijd die rust kon hebben tijdens de maaltijden. Na het eten weer de stad in om een terras te pikken, het zijn heerlijke avonden bij een temperatuur van plm 28 graden. Terug in het hotel gaan de gedachten alweer naar huis nog een dag een vrije dag en dan weer ophuis aan. Tevreden val ik in slaap. 

 

 

Dag 13. 27-5-02 Dinsdag 

 

Lang geslapen wel 8 uur. Er hangt een sluimer bewolking over de stad dit blijk smok te zijn maar het is weer warm. Op de vraag of Roel meegaat naar de zijde markt wordt afwijzend gereageerd door Roel. We gaan dan maar op weg naar het mausoleum van MAO, ook nu weer staat er een lange rij wachtende mensen in de brandende zon. We besluiten maar niet in de rij plaats te nemen en lopen maar wat over het plein blijkt dat er wat staat te gebeuren in het regeringsgebouw en gaan staan te kijken tientallen bussen met militairen en politie worden uitgelaten en marcheren af naar de vergaderzaal voor het gebouw diverse mensen zenuwachtig heen en weer te lopen en maar delegeren ik vraag me af wie delegeert wie. Af en toe komt een enorm grote auto aangereden en staat iedereen in de houding op het plein is veel politie aanwezig en iedereen wordt in de gaten gehouden zo ook wij. Wij worden op een gegeven moment opzij gedelegeerd er komen een aantal politie auto's aangereden met veel toeters en bellen daar achter 3 grote limo's met hoogwaardigheidsbekleders. Men stop midden op het plein van de vrede stappen uit er worden enige foto's gemaakt en men is alweer weg richting regeringsgebouw. Wij vervolgen onze weg en belanden achter het mausoleum en worden hier aan gesproken door twee Chinese dames die vragen of wij engels spreken. Er ontstaat een aardig gesprek de dames er wordt gevraagd waar wij vandaan komen. De dames blijken studenten te zijn die geschiedenis studeren en oorspronkelijk uit het zuiden van China te komen. Ze vragen ons of wij al in het museum zijn geweest en of we niet door hen willen worden rondgeleid. Hier gaan we maar op in want het lijkt ons wel wat, voordat we naar het museum gaan worden we naar een atelier geleid waar de dames ook aan verbonden zijn hier hangen prachtige op zijde geschilderde taferelen. Al of niet door hen geschilderd er worden wel enige werken gekocht voor het thuis front. We vervolgen onze weg in gezelschap van de dames naar het museum van de oudheid. Voor iemand die dit interesseert is het een prima gelegenheid het doet mij persoonlijk niets maar toch ook wel weer mooi. Na ruim een uur zijn wij het wel zat en hebben eigelijk ook wel zin in een bak koffie of iets dergelijks de dames weten wel een aardige tent we volgen gedwee en inderdaad het is leuke tent vier bakken koffie 16 dollar.(aardige tent). Op de vraag waar een zijde winkel is weten de dames ook wel iets we gaan een winkelstraat in en belanden inderdaad in een zijde winkel te kust en te keur aan zijde. Ik probeer uit te leggen wat ik wil en dat ik twee zijden japonnen wil de maat is moeilijk te bepalen maar we redden ons er wel mee. Ook wordt er gepast de dames hebben zichtbaar schik op de manier waarop alles gebeurd. Over de prijs wordt onderhandeld en we komen weg met voor ons doen en te veel voor de zijde maar wat geeft het, het is voor het thuisfront dat mag wat kosten. Eenmaal buiten lopen we nog langs meerdere zijde zaken allemaal even mooi. De dames vragen of wij nog iets speciaals willen zien bv het mausoleum maar hier hebben wij geen zin meer in. Er worden nog wat foto's gemaakt en er wordt afscheid genomen terwijl de terug tocht over het plein wordt aangevangen worden we opnieuw aangesproken door een dame die vraagt of ze met ons mag oplopen ze begint direct te praten over van alles en nog wat ze blijft praten tot wij het einde van het plein hebben bereikt hier scheiden onze wegen met een vriendelijke groet. S Švonds wordt er weer met een deel van de groep gegeten in het eerste lokaal waar wij ook hadden gegeten. Ik heb foto's mee genomen en geef deze eerst af er wordt hartelijk om gelachen en nog meer als we opnieuw een bestelling plaatsen. Heerlijk is het weer er worden nog wat foto's gemaakt in de keuken hier was het heet maar de hygiŽne viel al met al mee. Na het eten nog een terras hier zak ik nog door een stoel waarop de uitbater snel komt aanlopen of ik mij had bezeerd en hij verontschuldigt zich voor het ongemak. Dit is wel wat anders als in Nederland waar men haast klaar staat dat je de schade moet betalen die je blijkbaar moetwillig hebt aangericht. We gaan vroeg op bed want de dag morgen is lang we reizen tegen de tijd in de dag zal 33 uur gaan duren. Vandaag weer naar huis gelukkig niet dat ik heimwee heb of het wel heb gezien integendeel zelfs. Maar weer naar vrouw en kinderen die mis ik toch wel, op hetzelfde moment beloof ik dat ik hier terug kom want Beijing heeft bezit genomen van mijn ziel en gedachten. De terug reis verloopt voorspoedig met een super modern vliegtuig via Kopenhagen. 

 

P.S. 

Roel ik wil je bedanken voor het geen jij mij hebt aangeboden en de rust die ik heb gevonden door deze reis het blijkt dat ik nu een 8 maand later heel anders denk en doe. Dit alles was zeker anders geweest als ik niet in de gelegenheid was geweest een buurman en bovenal vriend en toeverlaat te hebben als jij. 

Bedankt.


www.transsib.nl